MANİLER

Kara dut parmak gibi
Sevdiğim kaymak gibi
Sevdiğimi sevenler
Kurusun yaprak gibi

Sıra sıra selviler
Bizim eve geldiler
Güzellerin içinde
Bir tek beni beğendiler

Kaşların karasına
Ben konmuş arasına
Az verdim çok yalvardım
Şu kızın anasına

Merdivenden buruldum
Gül kopardım yoruldum
Zenginliğine değil
Serbestliğine vuruldum

Karanfilin moruna
Varmadım elin oğluna
Varsam elin oğluna
Çeker beni koynuna

Merdiven basak basak
Çıkma yukarı yasak
Anam babam gelmeden
Sarılıp yata koysak

Dağlar dağladı beni
Gören ağladı beni
Urgan zincir zaptetmez
Gören ağladı beni

Mavi giymiş büsbütün
Cebinde beşlik bütün
O yar benim olmasa
Cihan yansın büsbütün

Al giydim alsın diye
Mor giydim sevsin diye
İsteyene varmadım
Sevdiğim alsın diye

Karanfil atlı yarim
Dilleri tatlı yarim
Nasıl beni bıraktın
Demir yürekli yarim

Aya baktım ay beyaz
Kıza baktım kız beyaz
Cebe baktım para az
O kız bize yaramaz

Mendilim dürüm dürüm
Sözümü yürütürüm
El oğlu benim değil
Damlarda çürütürüm

Mendilimin dört ucu
Turuncudur turuncu
Benim varacağım oğlan
Birincidir birinci

Vapur gelir karadan
Taşlar kalksın aradan
Mektup ile iş olmaz
Kavuştursun yaradan

Şu dağlar olmasaydı
Lalesi olmasaydı
Ölüm Allah’ın emri
Ayrılık olmasaydı

Karyolam ipek gibi
Açılır çiçek gibi
Şu yağmurlu’ nun kızları
Şen olur bebek gibi