işaret olarak ’den büyüktür. Bu genellikle aralığın sonuna yakın olur veya alt aralıklarda ’in nispeten küçük olduğu yerlerdedir.
Eşitlik (1.8)’den ve Weierstrasss yaklaşım teoreminden;
sonucuna her sürekli fonksiyonu için ulaşılır. Bazı hesaplamalardan sonra;
Yukardaki formül, ortogonal yayılım düşüşünün , terimlerde ne kadar hızlı olduğu hakkında bir fikir verir.
Ayrık durumda, matematik düşüncede yakınsaklık problemi yoktur. Ortogonal yayılım sadece m+1 terimde ve onların toplamı polinoma eşit oldugunda ama bu polinom interpolasyon polinomu ve ağ üzerindeki f(x) ile mevcuttur. m geniş olduğu zaman, şu greçeği kullanırız; ’in hızlı olarak düştüğü tahmin edilerek, hatta n’in küçük değerlerinde f için iyi bir temsil sağlar. Bazı ağlarda, n ’den küçük seçilir. Bu nedenle yaklaşım polinomu, ağ noktaları arasında çok geniş titreşimli davranış göstermez.
Teorem 1.2.: Ortogonal polinomların n. derece polinom ailesi, [a,b] aralığında, w ağırlık fonksiyonlarıyla birleştirtilen n’in basit sıfır değerleridir. Bunların hepsi [a,b] iç aralığında dağılır.
Kanıt: Dolaylı Kanıt: varsayalım; iç aralığında k’nın işareti değişsin. ’da . Sonra;
(veya , eğer k=0’sa)
aralıkta sabit işaretlidir. Fakat, bu durum
bütün polinomların p derecesi n’den küçük olduğunda gerçekleşmez. Bundan teoremin sonucuna ulaşılır.
Eğer ağırlık fonksiyonu dağılımı var ve bu daha önceki recursion formülündeki katsayıları bilinmiyorsa; bunu teorem 1.1.’deki kanıtın adımlarına benzeterek hesaplayabiliriz. Bu katsayılarının, (Ψj) vektör tablosunda, tekrarlı hesabıdır. Ve ortogonal katsayı verilen f fonksiyonu için, bütün için işleminin (bir “işlem” = bir çarpım veya bölümün birlikte toplanmasıdır) toplamı ile tahmin edilen ağ simetrik ve polinomların baş katsayıları 1’e eşit olarak düzenlenir. Eğer farklı ağırlıklar varsa; toplama işlemine ihityaç olur; benzer olarak, eğer ağ simetrik değilse; toplama işlemi sağlanır.
Eğer ortogonal katsayılar, aynı ağ üzerinde, birçok fonksiyon için aynı zamanda tanımlanırsa; sadece toplama işlemi hakkında fonksiyonlar vasıtasıyla sağlanır. (Yukarıda, biz olduğunu varsaydık.)
Yukarıdaki problemin çözüm yöntemi, klasik metoddaki normal eşitliklerin kullanılmasına göre sadece çok ekonomik değildir. ( bu yaklaşık işlem gerektirir.) Bu hasta karakterli sistemlerin eşitliklerinindeki zorlukları önlemek için çok önemli bir avantajdır.
2-) Chebyshev ve Legendre Polinomları:
Bu polinomlarda her m dağılımı için arasında varsayalım.
a-) Birinci Derece Chebyshev Polinomları:
parametresini kullanarak, aşağıdaki formuldeki fonksiyonunu tanımlayalım.
, (2.1)
ilişkisi ve içermektedir.
(2.2)
Bu pozitif ana katsayılarıyla n. derece bir polinom olduğunu gösterir. Formülün içine Fourier serisini koyarsak;
değişimini yaparak yeni değişkeninin içine koyarsak;
basit bir hesaplamayla; elde edilir.
Bu şunu gösterir;
, ,……..,
ortogonal polinom sisteminin ağırlık fonksiyonlarıdır.
Buradan şu önemli tahmin çıkar.
ve (2.3)
b-) İkinci Derece Chebyshev Polinomları:
, koyup , (2.4)
Bunun sebebi;
zinciri bu tekrarlı ilişkiyi sağlar.
, (2.5)
Bu ilişkiden ’in n. derece bir polinom olduğu çıkar.
Bu formülden;
değişken dönüşümünü yaparak aşağıdaki formülü elde ederiz.









LinkBack URL
About LinkBacks
sertan






Alıntı

Paylaş