Vatanım, canım, herşeyim. Neler gördün geçirdin. Ne fırtınalar, ne yağmurlar atlattın. Gün geldi soymaya kalktılar. Gün geldi karaladılar. Yıkamadı hiçkimse ama seni. Çünkü ''muhtaç olduğun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttu''
Çok zor günler geçirdik vaktiyle. Savaşlar, sorunlar, seçimler vs. Tam sıkıntılarımızdan kurtulduk derken, bizi karadeliğe soktukça soktular. Bir cumhurbaşkanını seçmeye kalktılar beceremediler. Yasaları bahane ettiler. Sonra kişiselleşmiş davalarını, halkın sorunuymuş gibi yine üzerimize attılar.
Kimisi miting düzenledi. 2 milyon insan sokağa döküldü diye böyle cumhurbaşkanı istemiyoruz dediler. Fakat geride kalan 75 milyonu kimse hesaba katmadı! Ya da madem bir sorun olduğunda bir miting düzenleyip sorunu çözüme kavuşturabiliyorsunuz. O zaman şimdiye kadar ''türban'' yüzüne sokaklara dökülen, ya da bu sorunun kalklmasını isteyenlere neden sessiz kaldınız? Bunu isteyen o meydanlardaki üç milyon insan değildi diyemi? Bunu 78 milyon insan istiyor diye mi aldırış etmediniz?
Madem değerlerinize bu kadar sahip çıkıyorsunuz, madem bu kadar güçlü milli duygularınız var, madem meydanlara dökülüp saçılacak kadar geniş insanlarsınız. O zaman zahmet olmazsa birde şu kardeşlerimiz için dökülelim sokaklara! Gidelim AB'ye karşıyız diye dökülelim. Bu ülkede şiddet istemiyoruz, refah istiyoruz, kardeşlik istiyoruz. Ulusal değerlerimize sahip çıkmak istiyoruz diye kardeş kardeşe dökülelim sokaklara! Tabi sizin mitingte polis jop kullanmaz. Bizimkiler birazdaha şiddetlidir, o yüzden yürek ister meydanda yürümesi!
Salı pazarı misalı saçtık saçıldık. Satılığa çıkardık. Akşam malı gibi ucuza kapattık. İşte canım memleketim. Bu haykırış sana değil. Senin bagrında yetişmiş, seni yönetmeye çalışanlara. Daha doğrusu yönetmeye çalışıp eline yüzüne bulaştıranlara. Kişiselleşmiş, bireysel sorunları bize mal edenlere. Canım vatanım senin ne suçun var ki! Suç bizde. Biz seçtik biz çıkardık onları tepene!!!